Καλημέρα φίλοι μου. Πιστεύω ότι όλοι θα είδατε ή θα ακούσατε τι έγινε την Πέμπτη 8 Μάρτη στην Αθήνα. Όσοι δεν ήμασταν εκεί χάσαμε, ένα ασύλληπτης έμπνευσης πάρτυ, όπου η ήμερα της γυναίκας εορτάστηκε πανηγυρικά σε ειδική εκδήλωση ενώπιον του κοινοβουλίου. Άντρες μεταμφιεσμένοι σε όργανα της τάξης, προσέφεραν ντουζίνες ανθοδέσμες εξωτικών φυτών (μπαμπού) στις αγαπημένες τους, οι οποίες απ' τη χαρά τους έκλαιγαν μέχρι δακρύων. Κάποιες μάλιστα λιποθύμησαν κιόλας απ τη συγκίνηση, ειδικά όταν μερικοί ένθερμοι υποστηρικτές του ωραίου φύλου, κατά την αναπαράσταση του εθίμου "το κάψιμο της φουστανέλας" που συμβολίζει την υποταγή του άντρα στη γυναικεία ομορφιά, πυρπόλησαν μια πρόχειρη κατασκευή, κάτι σαν παράγκα, μπροστά στον άγνωστο στρατιώτη, ενώ φωτοβολίδες και πυροτεχνήματα φώτισαν τον αττικό ουρανό. Και του χρόνου!
Σε μια δημοκρατία, ως αντιπρόσωποι του λαού εκλέγονται, εκείνοι που κατά γενική αποδοχή είναι οι καλύτεροι των ικανοτέρων σε όλους τους τομείς, οι οποίοι αποποιούνται την προσωπική τους καταξίωση και τάσσονται υπέρ του συμφέροντος του λαού που εκπροσωπεύουν, για όσο καιρό κατέχουν αυτή την τιμή, ώστε επάξια να υπηρετήσουν το λαό και να διαχειριστούν την περιουσία του. Ο λαός λοιπόν, πιστεύοντας σε αυτούς, τους αναγάγει σε πρότυπα στη συνείδηση του, παραμένοντας αρωγός στην προσπάθεια τους αυτή αμείβοντάς τους πλουσιοπάροχα απ τη δημόσια περιουσία.
Σε μια δημοκρατία, αν κάποιος εκ των διαχειριστών λοξοδρομήσει ή δεν επαρκεί για τη θέση του, αντικαθίσταται με διαδικασίες (που λέγονται εκλογές) και τη θέση του καταλαμβάνει ένας περισσότερο αντάξιος γι αυτήν.
Σε μια δημοκρατία, μέσα απ τις αξίες και τις διαδικασίες παράγεται η κουλτούρα, που με τη σειρά της μεταδίδεται στις γενιές που έρχονται ώστε να καλλιεργηθεί ένα πνεύμα σύμπνοιας, όταν στα χρόνια της εφηβείας η φυσικώς έντονη αμφισβήτηση που εμφανίζεται, να αξιοποιηθεί και να διοχετευθεί σε άλλους τομείς όπως η έρευνα, οι επιστήμες, οι τέχνες, ο αθλητισμός κλπ. Έτσι διατηρείται η αρμονία και ενισχύεται η πρόοδος.
Οι πρωταγωνιστές των επεισοδίων την περασμένη Πέμπτη έξω απ τη βουλή, δεν είναι αλλοδαποί. Ούτε απ το Ιράκ, ούτε απ το Κόσσοβο είναι. Γεννήθηκαν, ανατράφηκαν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα, διαμορφώνοντας συνειδήσεις στα χρόνια της μεταπολίτευσης και της εγκαθίδρυσης της Προεδρευομένης Δημοκρατίας. Απόκτησαν την παιδεία και ενίσχυσαν την κουλτούρα τους όταν στην εφηβεία και στην φυσικώς έντονη αμφισβήτηση τους, ένοιωσαν οργή και αγανάκτηση βλέποντας τα πρότυπα των γονέων τους να καταρρίπτονται στα μάτια τους σαν χάρτινοι πύργοι, επειδή αντί να πράξουν ως όφειλαν με γνώμονα το λαϊκό συμφέρον, πράττουν με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον και τη δική του καταξίωση. Αντί να υπηρετούν σιωπηλά εξελίχθηκαν σε χολιγουντιανούς αστέρες. Είδαν τους ίδιους τους γονείς τους, οι οποίοι ενώ είχαν και την υποχρέωση και τις προϋποθέσεις να τους αντικαταστήσουν, να κωλυσιεργούν.
Αυτή η "μειονότητα" των νέων ανθρώπων από χρόνο σε χρόνο μεγαλώνει. Αμφισβητεί και διεκδικεί και προσδοκά την ανατροπή. Μαζί τους τάσσεται κατά καιρούς και η φατρία των καιροσκόπων, που μόλις λάβει τη θεσούλα στο δημόσιο, που τόσο ονειρεύεται, ξεπουλιέται, σκύβει το κεφάλι και υιοθετεί τη νοοτροπία των γονιών της μένοντας σε απάθεια, γεγονός εκνευριστικό για τόσο ευτελές αντάλλαγμα, πράξη όμως η οποία ενισχύει ηθικά τη "μειονότητα".
Μα πόσο κοιμάσαι νεοέλληνα; Για ποια δημοκρατία μου μιλάς; Όταν οι βολευτές αντιπρόσωποί σου έχουν πολλαπλασιάσει τις περιουσίες τους απομυζώντας τον ιδρώτα σου, χωρίς καν να εργαστούν εδώ και 30 τόσα χρόνια κι εσύ κάθε μέρα που περνά γίνεσαι φτωχότερος σε χρήματα, σε αξίες, σε συναισθήματα. Τι περιμένεις για να τους στείλεις σπίτι τους και να αξιώσεις τη δικαίωση σου; Εκτός κι αν ανήκεις στη φατρία των καιροσκόπων.
ΥΓ1. Η γελοιότητα σε όλο της το μεγαλείο. Άχρωμος άνθρωπος, φοιτητής πληροφορικής στα Γιάννενα, που αποδεδειγμένα συμμετείχε στην πορεία της χρυσής αυγής στην πόλη μας πριν μερικές μέρες, ευθυνόφοβος, κρύφτηκε στις τάξεις της φοιτητικής του παράταξης, η οποία και έσπευσε να τον καλύψει, οδηγώντας έτσι τη συζήτηση για την κατάληψη σε (αμφι)θέατρο παράλογου λαϊκού δικαστηρίου, αντί να αυτοδιαγραφεί απ το σύλλογο των φοιτητών αναλαμβάνοντας την ευθύνη των πράξεων του. Ντρέπομαι για σένα συνονόματε Βασίλη και για την παράταξή σου, που σαν πυγμαλίωνες του σκοταδισμού, εκκολάπτετε στους κόλπους σας αυγά φιδιών. Είστε παραδείγματα προς αποφυγή.
ΥΓ2. Στους δρόμους της αμφισβήτησης η νεολαία μας, εκεί όπου ανήκει. Μαζί τους και η Νατάσα (η οποία στάθηκε αφορμή για τούτο το άρθρο) που κάνει τη δική της επανάσταση και ενάντια στα πρότυπα και τον πέλεκυ των γονέων της, ανησυχεί και προχωρά με τη δύναμη της όμορφης κι ανέγγιχτης ψυχής της. Χαίρομαι για σένα, είσαι παράδειγμα προς μίμηση γι αυτό και σε κερνάω λίγο Αγγελάκα:
ΥΓ3. Πολύς κόσμος το περασμένο Σάββατο στο υπόγειο στην εστία της Δόμπολη. Όλοι συμμετείχαμε ενεργά στη διονυσιακή αυτή γιορτή και γλεντήσαμε με παραδοσιακούς χορούς (πόνγκο, head bagging κλπ), μπόλικο αλκοόλ, διάθεση και συνθήματα. Οι FOR NO REASON ψυχωμένοι, οι ΧΑΣΜΑ κατεδαφιστικοί!
ΥΓ4 (και τέλος). Άστοχος ο τίτλος στο 1ο άρθρο που δεν μπήκε από μένα. Το νόημα είναι άλλο.
Σε μια δημοκρατία, ως αντιπρόσωποι του λαού εκλέγονται, εκείνοι που κατά γενική αποδοχή είναι οι καλύτεροι των ικανοτέρων σε όλους τους τομείς, οι οποίοι αποποιούνται την προσωπική τους καταξίωση και τάσσονται υπέρ του συμφέροντος του λαού που εκπροσωπεύουν, για όσο καιρό κατέχουν αυτή την τιμή, ώστε επάξια να υπηρετήσουν το λαό και να διαχειριστούν την περιουσία του. Ο λαός λοιπόν, πιστεύοντας σε αυτούς, τους αναγάγει σε πρότυπα στη συνείδηση του, παραμένοντας αρωγός στην προσπάθεια τους αυτή αμείβοντάς τους πλουσιοπάροχα απ τη δημόσια περιουσία.
Σε μια δημοκρατία, αν κάποιος εκ των διαχειριστών λοξοδρομήσει ή δεν επαρκεί για τη θέση του, αντικαθίσταται με διαδικασίες (που λέγονται εκλογές) και τη θέση του καταλαμβάνει ένας περισσότερο αντάξιος γι αυτήν.
Σε μια δημοκρατία, μέσα απ τις αξίες και τις διαδικασίες παράγεται η κουλτούρα, που με τη σειρά της μεταδίδεται στις γενιές που έρχονται ώστε να καλλιεργηθεί ένα πνεύμα σύμπνοιας, όταν στα χρόνια της εφηβείας η φυσικώς έντονη αμφισβήτηση που εμφανίζεται, να αξιοποιηθεί και να διοχετευθεί σε άλλους τομείς όπως η έρευνα, οι επιστήμες, οι τέχνες, ο αθλητισμός κλπ. Έτσι διατηρείται η αρμονία και ενισχύεται η πρόοδος.
Οι πρωταγωνιστές των επεισοδίων την περασμένη Πέμπτη έξω απ τη βουλή, δεν είναι αλλοδαποί. Ούτε απ το Ιράκ, ούτε απ το Κόσσοβο είναι. Γεννήθηκαν, ανατράφηκαν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα, διαμορφώνοντας συνειδήσεις στα χρόνια της μεταπολίτευσης και της εγκαθίδρυσης της Προεδρευομένης Δημοκρατίας. Απόκτησαν την παιδεία και ενίσχυσαν την κουλτούρα τους όταν στην εφηβεία και στην φυσικώς έντονη αμφισβήτηση τους, ένοιωσαν οργή και αγανάκτηση βλέποντας τα πρότυπα των γονέων τους να καταρρίπτονται στα μάτια τους σαν χάρτινοι πύργοι, επειδή αντί να πράξουν ως όφειλαν με γνώμονα το λαϊκό συμφέρον, πράττουν με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον και τη δική του καταξίωση. Αντί να υπηρετούν σιωπηλά εξελίχθηκαν σε χολιγουντιανούς αστέρες. Είδαν τους ίδιους τους γονείς τους, οι οποίοι ενώ είχαν και την υποχρέωση και τις προϋποθέσεις να τους αντικαταστήσουν, να κωλυσιεργούν.
Αυτή η "μειονότητα" των νέων ανθρώπων από χρόνο σε χρόνο μεγαλώνει. Αμφισβητεί και διεκδικεί και προσδοκά την ανατροπή. Μαζί τους τάσσεται κατά καιρούς και η φατρία των καιροσκόπων, που μόλις λάβει τη θεσούλα στο δημόσιο, που τόσο ονειρεύεται, ξεπουλιέται, σκύβει το κεφάλι και υιοθετεί τη νοοτροπία των γονιών της μένοντας σε απάθεια, γεγονός εκνευριστικό για τόσο ευτελές αντάλλαγμα, πράξη όμως η οποία ενισχύει ηθικά τη "μειονότητα".
Μα πόσο κοιμάσαι νεοέλληνα; Για ποια δημοκρατία μου μιλάς; Όταν οι βολευτές αντιπρόσωποί σου έχουν πολλαπλασιάσει τις περιουσίες τους απομυζώντας τον ιδρώτα σου, χωρίς καν να εργαστούν εδώ και 30 τόσα χρόνια κι εσύ κάθε μέρα που περνά γίνεσαι φτωχότερος σε χρήματα, σε αξίες, σε συναισθήματα. Τι περιμένεις για να τους στείλεις σπίτι τους και να αξιώσεις τη δικαίωση σου; Εκτός κι αν ανήκεις στη φατρία των καιροσκόπων.
ΥΓ1. Η γελοιότητα σε όλο της το μεγαλείο. Άχρωμος άνθρωπος, φοιτητής πληροφορικής στα Γιάννενα, που αποδεδειγμένα συμμετείχε στην πορεία της χρυσής αυγής στην πόλη μας πριν μερικές μέρες, ευθυνόφοβος, κρύφτηκε στις τάξεις της φοιτητικής του παράταξης, η οποία και έσπευσε να τον καλύψει, οδηγώντας έτσι τη συζήτηση για την κατάληψη σε (αμφι)θέατρο παράλογου λαϊκού δικαστηρίου, αντί να αυτοδιαγραφεί απ το σύλλογο των φοιτητών αναλαμβάνοντας την ευθύνη των πράξεων του. Ντρέπομαι για σένα συνονόματε Βασίλη και για την παράταξή σου, που σαν πυγμαλίωνες του σκοταδισμού, εκκολάπτετε στους κόλπους σας αυγά φιδιών. Είστε παραδείγματα προς αποφυγή.
ΥΓ2. Στους δρόμους της αμφισβήτησης η νεολαία μας, εκεί όπου ανήκει. Μαζί τους και η Νατάσα (η οποία στάθηκε αφορμή για τούτο το άρθρο) που κάνει τη δική της επανάσταση και ενάντια στα πρότυπα και τον πέλεκυ των γονέων της, ανησυχεί και προχωρά με τη δύναμη της όμορφης κι ανέγγιχτης ψυχής της. Χαίρομαι για σένα, είσαι παράδειγμα προς μίμηση γι αυτό και σε κερνάω λίγο Αγγελάκα:
Βάλε φωτιά σ' ότι σε καίει, σ' ότι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί…
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί…
ΥΓ3. Πολύς κόσμος το περασμένο Σάββατο στο υπόγειο στην εστία της Δόμπολη. Όλοι συμμετείχαμε ενεργά στη διονυσιακή αυτή γιορτή και γλεντήσαμε με παραδοσιακούς χορούς (πόνγκο, head bagging κλπ), μπόλικο αλκοόλ, διάθεση και συνθήματα. Οι FOR NO REASON ψυχωμένοι, οι ΧΑΣΜΑ κατεδαφιστικοί!
ΥΓ4 (και τέλος). Άστοχος ο τίτλος στο 1ο άρθρο που δεν μπήκε από μένα. Το νόημα είναι άλλο.
Βασίλης Νάτσικας
Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007
Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου